Page ของ แหวนดอกไม้วงนั้น Chat

เดือนมีนาคม ฉันชอบพายุฤดูร้อนที่สุด ความร้อนที่บ่มไว้ได้ระเบิดออกมา กลิ่นหอมของฤดูกาลเหมือนกำยานที่ถูกจุดเผา หอมอบอวลไปทั่ว กลิ่นฝุ่นละออง กลิ่นผ้าที่ตากแดดไว้ กลิ่นดอกไม้จากชายป่า กลิ่นหญ้าที่ถูกตัด กลิ่นดินร้อนแล้งยามถูกฝนพร่ำพรม หอม...ในความรู้สึก หอม...ในความทรงจำ ใบไม้ที่ร่วงหล่นได้เริ่มผลิใบ สีสันของดอกไม้ที่เบ่งบานท้าทายแสงแดดจ้า ทำให้ฤดูกาลพายุลมแล้งในปีนี้ของฉันเปิดฉากด้วยความระทึกใจไปด้วย .. ความรู้สึกนึกหวังในใจว่าสิ่วที่รอคอย..ใกล้เข้ามาแล้ว

เธอชอบกินมะยงชิดมั้ย..สำหรับฉัน ชอบที่จะคว้านเมล็ดมากกว่านะ

เสียงดนตรีลอยมาแต่ไกล งานบุญบ้านใดหนอ คงจะดีกว่าหากอากาศฉ่ำเนย็นกว่านี้..อุตุฯบอกว่าฝนจะตก เมื่อคืนวานก็หยดลงมาสองสามแมะให้รถที่เปรอะฝุ่นเป็นริ้วรอยเบาบาง แหม โลกในวัยทองก็แบบนี้

"ฤดูร้อนนี้..เธออยากทำอะไร"
จู่ ๆ คำถามนี้ก็โพล่งขึ้นมาในหัว นึกย้อนกลับไปฤดูหนาวกำลังจะจากลาสินะ เหตุการณ์บ้านเมืองที่วุ่นวายหลายครั้งหลายครา ทำฉันปั่นป่วนจนลืมเรื่องที่อยากทำจริง ๆ ไปหมดสิ้น ช่วงที่ผ่านมาใช้ชีวิตแค่เพียงให้ผ่านไปวัน ๆ หยิบฉวยทำเอาแค่สถานการณ์เฉพาะหน้า โดนกระแสคลื่นของสังคมอันยุ่งเหยิงผลักไปทางนั้นทีทางนี้..จนเผลอทำตัวเองหลงทาง ..
กว่าจะรู้สึกตัวไอหนาวของฤดูกาลก็ถูกคลื่นร้อนเข้ามาแทนที่ เปลวแสงแดดสาดจ้าทำหน้าที่ปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมา .. วันเวลาผ่านไปไวเหลือเกิน ฤดูร้อนวนกลับมาอีกแล้ว .. ฉัน จะ ทำ อะ ไร ต่อ ไป ดี

อยากปลูกดอกไม้..
อยากไปทะเล
อยากไปภูเขา แต่ไม่เอาเดินป่านะ 555
อยากไปน้ำตก
อื้มมมมมมอยากเยอะจัง

เวลาที่อยากร้องไห้ แต่มันอัดอั้นจนร้องไม่ออก เพลงเศร้าช่วยได้ดีเลย ให้บทเพลงนำพาน้ำตาให้รินไหล

เนื้อเพลง ทางสายเปลี่ยว
ขับร้อง เสกสรร ทองวัฒนา

หนทางชีวิต พรหมลิขิตให้ฉันเดิน
ฉันหลงระเริง จึงเดินหลงทาง
..สุดแสน..มืดมนแล้วทุกสิ่ง
กลัวจริง..กลัวความผิดหวัง
..สุดแสน..มืดมนทุกเส้นทาง
ฮ้า...ฮา...ฮา...
..หนทางสายเปลี่ยว
..ฉันเดินอยู่คนเดียว..
เหลียวมองเพื่อนใจ..ก็ไร้แม้เงา
..ดวงใจ..ฉันสุดแสนเศร้า
ใครเล่า เขาจะรู้
..เฝ้ากู่ก้องร่ำร้องไป ฮ้า..ฮา..ฮา..
..สุดแสน .. มืดมนแล้วทุกสิ่ง
กลัวจริง..กลัวความผิดหวัง
..สุดแสน
มืดมนทุกเส้นทาง..
ฮ้า...ฮา...ฮา...
..หนทางสายเปลี่ยว
ฉันเดินอยู่คนเดียว..
เหลียวมองเพื่อนใจ..ก็ไร้แม้เงา
..ดวงใจ..ฉันสุดแสนเศร้า
ใครเล่า เขาจะรู้
..เฝ้ากู่ก้องร่ำร้องไป
ฮ้า..ฮา..ฮา..
ฮู้...ฮู............


ฟังซ้ำหลายรอบ..มันเข้ากับบรรยากาศดีจัง ทั้งบรรยากาศปลายฝนต้นหนาว และ บรรยากาศชีวิต ครึ่ง ๆ กลาง ๆ

ความปรารถนาวันพระ .. ขอให้โลกนี้สงบสุข .. หมายความว่ากรูก็จะได้สงบสุขไปด้วย ช่างเป็นคำอธิษฐานเกินตัวเสียจริง เอาเถอะ ขอให้สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นบ้างซักน้อยก็ยังดี

จงเป็นแสงแห่งตนเอง
ไม่มีใครเป็นดวงดาวนำโชคแห่งเราได้ดีเท่าเราเอง

ในวันนี้ พบทั้งความสุข สมหวัง ผิดหวัง สิ้นหวัง แร้นแค้น ปะปนกันไปหมดเลย เหมือนสภาพอากาศของวันนี้ที่มีทั้งแดด ครึ้ม ฝน แดด แล้วก็ลมฝน ... มันคงจะแบบเดียวกันกับเศษดวงดาวที่ตกมาโลก พุ่งแรงเร็ว เสียดสีกับชั้นบรรยากาศ หามันทนได้ก็จะหล่นบนพื้นโลกที่ใดซักแห่ง ถ้ามันทนไม่ได้และมวลไม่หนาแน่นพอ มันก็จะสลายไประหว่างทาง. ... .. .. ไม่ว่าฉันและเธอจะพบเจอเรื่องอะไรอยู่ หากกำลังฝ่าพายุฝนเปียกปอน ก็ขอให้ฝนหยุดไว ๆ หากกำลังร้อนอบอ้าวก็ขอให้มีลมมีฝนเทลงมาโดยพลัน .. ... .. ... .. ปรารถนาสิ่งใดกัน ขอให้สมหวังอย่างไร้เงื่อนไข ... ... ...แล้วทุกอย่างก็จะผ่านไป

เดี๋ยวก็ผ่านไป

ขอให้ดีกว่าเดิม

คิดถึงบรรยากาศตลาดนัดกรีนมาเก็ตสวนรถไฟจัง .. นานมาละ แป๊บๆ วันเวลา

ขอให้มีความสุขกายสบายใจ สดใส สดชื่น ยิ้มมาก ๆ และเข้มแข็งแบบนี้ตลอดไป

ขณะที่กำลังจะผ่านไป .. มันขมเหมือนมะระเลย .. แต่เราก็ทนได้นี่หว่า เดี๋ยวมันก็ผ่านไป